Opowieść o świętym Mikołaju

 Szkoły Montessori charakteryzują się tym, że wprowadzają w zagadnienia podczas tzw. Wielkich Lekcji. Są to opowieści, według których porządkuje się tematy. Klasycznie układają się one tak:  lekcja o powstaniu wszechświata, o powstaniu życia na ziemi, o cywilizacjach, o historii pisma i o historii liczb. Jest to coroczna praktyka w klasach 1-3 czy też starszych (6+12 lat). W klasach na wyższym poziomie edukacyjnym wykorzystujemy także opowieści. Ostatnio poprowadziłam lekcję o świętym Mikołaju. Na czym to polega?

Przygotowujemy sobie opowieść (ja nauczyłam się tego od moich koleżanek "po fachu" - karty o świętym Mikołaju stworzyła Iza, jak układać materiały pokazała mi Eva). Musimy wiedzieć, co chcemy przekazać ucznim - ja założyłam sobie, by uświadomić uczniom, jaką drogę i transformację przeszedł św. Mikołaj. Od biskupa, po skomercjalizowanego, uśmiechniętego pana z otyłością brzuszną. Jak to zrobić?

Możemy przygotować sobie karty z całą historią. Ja zaczęłam od ikony Mikołaja, wytłumaczyłam, kim w ogóle jest biskup, gdzie i kiedy się Mikołaj urodził, poszukaliśmy tego miejsca na mapie. Następnie przeszłam do legend. Przygotowałam więc złoto (pomalowane klocki), skarpety. Pokazałam miejsce, gdzie znajdują się obecnie relikwie Mikołaja. Dobrze jest mieć wiele zdjęć i rekwizytów. 

Gdy skończyłam mówić o biskupie, zatrzymałam się przy tym, w jaki sposób Mikołaj przekształcił się w postać, przynoszącą prezenty. Próbowaliśmy odczytać wiersz Clarke'a Moore'a. Podyskutowaliśmy, o CocaColi i czerwonym kolorze. Przeszliśmy także do fińskiej wioski świętego Mikołaja. 

Dzięki rekwizytom i temu, że zebraliśmy się wspólnie, usiedliśmy na dywanie, mogliśmy porozmawiać, podyskutować = lekcja była bardziej interesująca. Zaangażowała młodych ludzi. Gdy możemy czegoś dotknąć, doświadczyć - lepiej zapamiętujemy. Myślę, że popełnię jeszcze taką lekcję - być może coś o świętym Walentym?