Sposób na mitologię cz. 3 - Puszka Pandory
Mitologia - jeden z moich ulubionych działów i kolejny pomysł. Tym razem "Puszka Pandory".
Podczas omawiania tego mitu korzystam z puszki, którą przygotowałam dla moich uczniów. Jest to zamknięte pudełko z napisem "NIE OTWIERAĆ". W środku zaś znajdują się najgorsze zarazy świata.
Do pudełka włożyłam bowiem plastikowe zwierzaki: gady, płazy, które gdzieś, skądś miałam. Znalazła się tam nawet figurka kościotrupa. Na dnie natomiast włożyłam napis NADZIEJA.
Jak wykorzystuję tę puszkę?
Podczas czytania mam ją przed sobą. Siedzimy wszyscy w kręgu i uczniowie z zaciekawieniem przyglądają się pudełku. W odpowiednim momencie, gdy Pandora decyduje się na otwarcie pudełka, podnoszę wieczko swojej "skrzynki". Wyciągam wszystkie jaszczurki, węże i inne żaby, na koniec zatrzaskuję NADZIEJĘ. Efekt? Fenomenalny! Uczniowie przez lata pamiętają tę lekcję.
Pewnego razu przeprowadziłam nawet społeczny eksperyment. Położyłam pudełko w sali i patrzyłam na reakcje dzieci. Czy otworzą oni pudełko, mimo napisu? Czy ktoś zdecyduje się złamać zakaz? Jak myślicie, czy ktoś to zrobił?
Nieeee. Padły jednak pytania:
-Pani Kamilo, a czy możemy otworzyć to pudełko?
-A co jest napisane na wieczku?
No i nikt nie otworzył. Spotęgowało to jednak ciekawość uczniów.
Wnętrze "puszki".
Podczas omawiania mitu zastanawialiśmy się także, skąd na świecie wzięły się zaraza i choroby poprzez rutynę #Myślenia #krytycznego: 5 x dlaczego.
Zadaniem uczniów jest odpowiedzieć na postawione przez nauczyciela pytanie. Które jest podbijane przez zadanie kolejnego "DLACZEGO?" i tak pięć razy. Wygląda to mniej więcej tak:
Po takiej lekcji uczniowie doskonale wiedzą, co oznacza frazeologizm, że nadzieja umiera ostatnia.
Komentarze
Prześlij komentarz